گرم كردن به عنوان يك فعاليت پيشگيري كننده از آسيب ها مورد استفاده قرار مي گيرد. مطالعات نشان داده اند كه افزايش نيرو و طول كشش عضلات قبل از آمادگي در عضلات غيرآماده موجب پارگي تارهاي عضلاني مي گردد. اين مسئله از انجام عمل گرم كردن قبل از ورزش حمايت مي كند زيرا فرايند كشش كامل عضله سبب افزايش طول و كاهش تنش عضله در يك بار معين مي شود. اعتقاد بر اين است كه گرم كردن صحيح از استرين ها و پارگي تارهاي عضلاني در نواحي اتصال تاندون ها جلوگيري كرده و يا آن ها را كاهش مي دهد.        حداقل 15 تا ۳۰ دقيقه گرم كردن تدريجي موجب مي شود كه درجه حرارت بدن بالا رفته و آمادگي فيزيولوژيكي لازم براي به كارگيري تعداد زيادي از مويرگ هاي عضلاني ايجاد شده و در نتيجه بدن براي انجام كار شديد به حالت آمادگي برسد. همچنين قندخون و آدرنالين لازم مهيا گردد. زمان لازم براي گرم كردن با توجه به افراد و افزايش سن متفاوت است. گرم كردن با توجه به نوع رقابت متفاوت است. به ورزشكاران توصيه مي شود كه عمل گرم كردن را با فعاليت هاي مشابه ورزشي كه در آن رقابت خواهند كرد، انجام دهند. 
        از نظر فيزيولوژيكي، يكي از دلايل مهم سرد كردن تسريع در كاهش سطح اسيدلاكتيك عضله و خون در هنگام بازگشت به حالت اوليه فعال نسبت به هنگام بازگشت به حالت اوليه غيرفعال است. همچنين بازگشت به حالت اوليه فعال پمپ هاي عضلاني را فعال نگه مي دارد به طوري كه از تجمع خون در اندام هاي انتهايي جلوگيري مي كند.
                           فهرست پيشنهادي برنامه آمادگي جسماني براي كاهش آسيب ها در رقابت هاي ورزشي
 مرحله
 زمان فعاليت
 نوع فعاليت
گرم كردن 
30-15دقيقه 
 دوي نرم و آهسته،كشش تدريجي، تمرينات عمومي سپس فعاليت هاي ويژه براي ورزش،افزايش تدريجي شدت تمرين تا اين كه بدن شروع به عرق كردن كند.
 فعاليت
 2-1 ساعت
نبايد بيشتر از 15 دقيقه بين گرم كردن و فعاليت،زمان سپري شود. 
سرد كردن
20-15دقيقه
1 تا 3 دقيقه دوي نرم و آهسته و سپس 3 تا 5 دقيقه راه رفتن در خاتمه كشش تدريجي گروه هاي عضلاني اصلي